ფილმში ძველი ამბები დღევანდელ თბილისშია გადმოტანილი და ამბებზე მნიშვნელოვანი ის მუსიკაა, რომელიც ეკრანიდან გესმის. ეგრეა, მუსიკოსად რომ დაიბადები, მერე ერთი ფილმით რეჟისორი ვერ გახდები. თუმცა, ფილმი აუცილებლად სანახავია ყველა იმ ადამიანისთვის, ვისაც ქართული მუსიკისა და კინოს მიმართ რაიმე ოდნავი ინტერესი მაინც გააჩნია.

კოტეს მუსიკის გარდა, იქვეა წერილი, ნატუკა ნაცვლიშვილი და მთელი რიგი ნაცნობი სახეები

ფილმის გვერდი Facebook-ზე

ფილმის ბლოგი

სოფი იმასაც ამბობს, რომ ბავშვობაში ხშირად ესიზმრებოდა ლურჯი თევზი, რომლამდე მიღწევასაც ცდილობდა სიზმრებში და რომელიც რაღაცატომ მისთვის მის საუკეთესო მეგობართან, საკუთარ დედასთან ასოცირდებოდა.

ამ ამბების მერე ცხადია, რატომ გამოიყურება ალბომის ქავერი ასე ლურჯად და საიდან მოდის ალბომის სახელი.

ალბომში შესული 10 სიმღერა შეგიძლიათ თავისუფლად მოისმინოთ, გადმოწეროთ და დაინტერესებულ პირებს გაუზიაროთ.

და აქვე ვიდეო, სადაც სოფი თვითონ წარადგენს ალბომს. ისე კი, მის facebook–ის ფეიჯზე გამოქვეყნებულ ინფოს თუ ვენდობით, ალბომის პრეზენტაცია მარტში თბილისში იგეგმება.

Facebook

mycpace

official website 

ლირიული გადახვევა მათთვის, ვისაც ასაკი, მეხსიერების ხანგრძლივობა  და მელომანობის სტაჟი პირველი წინადადების ახსნის საშუალებას არ აძლევს:

1995 წელს გაიმართა ფესტივალი “ხელები”
1996 წელს ვაკის პარკში გაიმართა ერთკვირიანი ფესტივალი “ მარგარიტა”
ორივე მათგანის ორგანიზატორი იყო ჯგუფი “სანდა”.
ამ ფესტივალების მონაწილეების და მიმდინარეობის შესახებ დამატებითი ინფორმაციისთვის მიმართეთ თქვენზე უფროს, მელომან და ხანგრძლივი მეხსიერების მქონე ადამიანებს, ვინაიდან ისინი უკვე გასული 90-იანების კუთვნილებაა, მე კი მხოლოდ ახალი ამბები მინდა მოგიყვეთ.
ლირიული გადახვევა დამთავრებულია.

20-დან 26 ივნისამდე, ათონელის თეატრში, 25-ზე მეტი სხვადასხვა ჟანრის, სტილისა და გამოცდილების მქონე ბენდი “თანამედროვე მუსიკის ფესტივალის” ფარგლებში კონცერტებს გამართავენ. Shusha, Play paranoid, The pulse, kanudos, The Sticklers, Radioactive, Pink pantera, Inner Voice, Kibatono, Katrine & Me, The sanda, Ani pavliashvili and Sound vision, Outsider და ა.შ,  თემატურად არიან განაწილებული თითოეული დღის საკონცერტო პროგრამაზე.  თავად ფესტივალი ყველანაირი პოლიტიკურ-სოციალური თემატიკისგან თავისუფალია და მხოლოდ  მუსიკოსების და თანამედროვე მუსიკის მხარდასაჭერად ტარდება.

ცოტნე ჩიქობავა – “ play paranoid ”
“საქართველოში არც თუ ისე ხშირად ტარდება ზოგადად კონცერტები და ფესტივალები. მუსიკოსს დიდი არჩევანის საშუალებაც არ აქვს. კი არის ფესტივალები,  სადაც გასვლას აზრიც არ აქვს, თუნდაც მხოლოდ იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ ერთ დღეს 15 ჯგუფი გამოდის და სრული ილუზიაა ასეთ ფესტზე რაიმე საუნდის დაყენება. ჯგუფსაც არანაირი feedback არ აქვს.
სოლო კონცერტების ჩატარება კი შეიძლება, მაგრამ რამდენი სოლო კონცერტი შეიძლება ჩაატაროს ბენდმა წელიწადში? რამდენიმე ან არც ერთი?
საკმაოდ ღრმა და რთული თემაა, ბნელით მოცული მექანიზმია.

ამ ფესტივალს  რაც შეეხება,  ჩვენი დრამერისგან, აჩიკოსგან გავიგეთ, რომელმაც გვითხრა, რომ  კაი “ზვუკუ” და აპარატურა იქნებოდა, რამაც მაშინვე დაგვაინტერესა. გვაინტერესებს, რა არის “ძალიან მაგარი ზვუკი” მგონი ეს ფესტის დევიზადაც იქცა. რა თქმა უნდა გვიხარია რო გამოვდივართ, დიდი ხანია ლაივი არ გვქნია, რაღაც მიზეზების გამო.  ახლა ვემზადებით და საკმაოდ დიდი და განახლებული პროგრამით ვაპირებთ წარვდგეთ მაყურებლის წინაშე, ვნახოთ რა იქნება.”

როგორც ორგანიზატორები ამბობენ, მონაწილეობის მიღების სურვილი ბევრად მეტმა ჯგუფმა გამოხატა, თუმცა სივრცე და შეზღუდული ფინანსური შესაძლებლობები მეტის საშუალებას არ იძლეოდა.

გიორგი ქიტიძე  - radioactiv

“მეგობრისგან გავიგე ფესტივალის შესახებ.  მივედით და ჩვენდა სასიხარულოდ ძალიან დადებითად შეაფასეს ორგანიზატორებმა ჩვენი მუსიკა. პირველად მოგვეცა დიდი სტიმული,  გამოცდილი მუსიკოსებისგან რომ  ვისმენდით ქებას. ახლა ვცდილობთ, ყველაფერი გავაკეთოთ, რომ ფესტივალზე კარგად დავუკრათ. აქამდე მხოლოდ პატარა კლუბებში ვუკრავდით ხოლმე. დანარჩენ დროს სულ სარეპეტიციოებში ვართ და ვწერთ “ვეშებს”. იმდენად კონცერტებზე გამოსვლაზე არ გვაქვს აქცენტი, ჯერ შემოქმედებითი მხარე გვაქვს მისახედი.
ერთი წელია რაც ვუკრავთ, რაღაც ალტერნატივის, ბრიტანული როკისა და ინდის საზავია, ბოლო დროს ელექტრონიკის სინთეზსაც ვუკეთებთ ხოლმე. ეს ჯგუფის შემადგენლობაზეც აისახა. თავიდან კლასიკური შემადგენლბა ვიყავით, დრამერი, გიტარისტი, ვოკალი და ბასი. ახლა დჯ-იც დავიმატეთ სწორედ ელექტრო ელემენტებითვის. “

პროგნოზი იმისა,  აღმოჩნდება თუ არა ეს ფესტივალიც მონაწილეთა წარმატების სასტარტო ადგილად, მის ჩატარებამდე და პრინციპში მერეც, ძნელი სათქმელია. თბილისი არ არის საფესტივალო ქალაქი და არც მუსიკალური ინდუსტრიაა დიდად განვითარებული, რაც არის, ისიც კლანურია და წინასწარ იცი, ვინ სად რას შეიძლება უკრავდეს. მუსიკოსის განვითარებისთვის კი მთავარი აუდიტორია და ხშირი კონცერტებია.

სამომავლოდ ფესტივალის ჩატარება წელიწადში 2ჯერ იგეგმება, გაზაფხულის ბოლოს თბილისში და გვიან შემოდგომით ქუთაისში , რაც სავარაუდოდ კარგი საშუალება იქნება რეგიონებში მყოფი მუსიკალური ბენდების პოპულარიზაციისთვის.

მთავარი ინფორმაცია ის არის, რომ ისინი ერთ ბენდს შეადგენენ, ძირითადად ადამიანურ ემოციებსა და მდგომარებებზე წერენ სიმღერებს და ფიქრობენ, რომ მუსიკას მაინც გააკეთებდნენ, სულ რომ არავინ არ უსმენდეთ, იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ სხვანაირად არ შეუძლიათ.

ყავთ განსაკუთრებულად ეფექტური ხმის მქონე ვოკალი და აქვთ კოტე კალანდაძესთან Home Studia-ში ჩაწერილი სიმღერები.

ლევან ცხვარაძე  – ვოკალი / გიტარა

ალექსანდრე დოლიძე – კლავიში

ლევან მამალაძე – ბას გიტარა

დათო ცომაია – დრამი

http://www.myspace.com/LOUDspeakerss

http://www.facebook.com/pages/LOUDspeakers/197419582025

პ.ს. ისინი ერთ-ერთი არიან 12 ახალბედა ბენდს შორის,რომელიც 30 ოქტომბერს სპორტის სასახლეში დაუკრავს.

იმ შემთხვავაში თუ თქვენ გაინტერესებთ, ვინ არის დანარჩენი 4 ბენდი, აუცილებლად დაელოდეთ კიდევ 4 ინტერვიუს მუზამესგან.

ამავე წლის ამავე თვეში გამართეს  პირველი ლაივი Mutual Friends-ის სახელით.

ხელოვნება – ხელის ვნება.

ათინათი – ათი ნათია.

დახლიდარი – გამოდარებული დახლი.

ასე გიორგი შიფრავს სიტყვებს საუბრისას, რომელსაც ჭრიჭინა ყავს დაჭერილი და  სახლში “Sony დვა” აქვს.

ზურა არაფერს არ გაგიშიფრავთ, უბრალოდ, თუ რამე არ მოეწონა, გეტყვით, “თქვენ ზურგი არ გაქვთ მოსმენილიო”  და მართალიც იქნება, ზურგი უნდა მოისმინო.

ჯგუფის ყველა  წევრს ერთად ყავთ  საერთო მეგობარი რომელსაც მფრინავი თეფში აქვს ნანახი და კიდევ მეორე  მეგობარი რომელიც ყასაბია და თექვსმეტი დანა აქვს.

p.s. თუ თქვენ გაინტერესებთ ვინ არიან დანარჩენი 5 ნიუქამერი, აუცილებლად დაელოდეთ კიდევ 5 ინტერვიუს მუზამესგან.

ისინი ბევრად მეტი არიან, ვიდრე ინტერვიუში ჩანან და  რეალურად ორი ჯგუფის გაერთიანებაა ერთი პროექტისთვის, ანუ, ჯვაროსნები და რეპ რაიზი, ალტერვიჟენისთვის.

თუ თქვენ გაინტერესებთ, ვინ არის დანარჩენი 7 ნიუქამერი, აუცილებლად დაელოდეთ კიდევ 7 ინტერვიუს მუზამესგან.

ზუსტად მაშინ უნდა ადგე და გაიხსენო, რომ აქ, შენ წვიმიან ქალაქში უკვე მეორედ Altervision Newcomers-ტარდება, რომლის  შესარჩევი პერიოდი უკვე დასრულებულია და მეტიც, ცნობილია იმ 12 ბენდის ვინაობა, რომლებიც 30 ოქტომბერს სპორტის სასახლეში დაუკრავს გერმანელ  DJ ტომ ნოვთან ერთად
მერე ისღა დაგრჩება, 30 ოქტომბრამდე განიხილო გამომსვლელი ბენდების სია, იმსჯელო მათი შერჩევის კრიტიერიუმებზე, გაიხსენო წინა ნიუქამერები და მოძებნო ადამიანები, რომლებთან ერთადაც კონცერტზე წახვალ.

კონცერტზე კი არც მეტი, არც ნაკლები, Lila land, Eldrine, P.I. Light, Greenbeam and  Leon, Mutual  Friends,Loudspeakers, Snatch, ShuSha, Rap Rise, U.R., The Smile და Exit-ი დაუკრავენ და რასაკვირველია დაპირებული, ევროპაში ცნობილი ტომ ნოვი.

ბენდების სია უდაოდ საინტერესოა, რადგან თავის მხრივ აერთიანებს, რეპერებს, დამწყებ და უკვე გამოცდილ “ელექტრონშიკებს”, გოთებს, პროექტ “ნიჭიერის”მონაწილე ერთ-ერთ ბენდს, უკვე ცნობილი ჯგუფების წევრებით დაკომპლექტებულ ახალ კოლექტივებს და სრულიად უცნობ, ახალ სახელებს.

როგორც ფესტივალის ორგანიზატორები ამბობენ, წელს განსაკუთრებით რთული აღმოჩნდა ბენდების არჩევა. წინა წლისგან განსხვავებით თითქმის გაორმაგდა მსურველთა რაოდენობა და თუ შარშან 60-მდე ახალბედა მუსიკოსს უნდოდა სპორტის სასახლის სცენიდან დაეწყო ფანების შეგროვება და მუსიკალური კარიერა, წელს ასეთი 120 ბენდი აღმოჩნდა, რომელთაგან შოუ ქეისებზე მხოლოდ 26 დაიბარეს.

muzame პროექტის ოფიციალური მხარდამჭერია და გთავაზობთ სპეცპროექტს, რომელიც 30 ოქტომბრამდე გაგრძელდება და რომლის ფარგლებშიც თქვენ საშუალება გექნებათ მხოლოდ ჩვენთან ნახოთ ინტერვიუ 12-ვე ბენდთან, ექსკლუზიური ფოტო და ვიდეო მასალა პირდაპირ რეპეტიციებიდან, გაიგოთ ორგანიზატორის შეფასებები, დააფიქსიროთ თქვენი აზრი და ასევე გეძლევათ საშუალება მუზამეზე არსებული გამოკითხვის საშუალებით აირჩიოთ საუკეთესო 12 ახალბედა მუსიკოსს შორის.

მე, მივუყვებოდი ლესელიძის დაღმართის ქვაფენილს, ფეხები მტკიოდა, მაგრამ ხელზე ბეჭედი არ მეკეთა. დიახ, არ მყავს ცოლი.

მივაღწიე რა დანიშნულების ადგილს, გულისფანცქალით ჩავედი ”პირველ სართულზე” და ველოდი სესილის გამოსვლას. სესილის, რომელიც ჩამს წარმოდგენაში, ბამბისქულასავით გოგონა უნდა ყოფილიყო. მაგრამ ჩამდა გასაკვირად ”სცენაზე” ორი წვერიანი ყმაწვილი გამოვიდა, ასევე მესამეც, რომელიც გიტარის დამჭერის როლს ასრულებდა,  არ გამიკვირდება ისიც ჯგუფის წევრად ითვლებოდეს.

’სეს’ ”კლეჩატი საროჩკა” ეცვა და სკამზე იჯდა ჯეკ დენიელსის გიტარით, არადა აქამდე მარტო სასმელი მეგონა, საინტერესოა ვისკივით ძონძია თუ კარგია ( პასუხს თუ ვინმე გამცემთ კარგს იზამთ)

’სილს’ სერი სპორტული მაისური ამშვენებდა  და ლამაზ ხელებს ლამაზად ათამაშებდა კლავიშებზე.

პირველი სიმღერის დაწყება და დამთავრება არავის შეუმჩნევია, მიუხედავად იმისა რომ ’სე’ მთელი გულით და სულით მღეროდა, ისე ჩურჩულით, ისე ხატოვნად .

ნეტა დანარჩენი სიმღერებიც განედევნა ჩამს ყურებს და გონებას. ”სე” მღეროდა ავტობუსებზე, სიგარეტებზე, ხალიჩებზე მჯდომ ადამიანებზე. სამწუხაროდ  ტექსტებიდან დანარჩენი სიტყვები ზედმეტად ჩურჩულით იყო ნამღერი  და ვერაფერი გავიგე. მელოდიაც ისეთი მვდარი იყო სკამში ჩაჭედილი რომ არ ვყოფილიყავი და ხალიჩაზე ვმჯდარიყავი აუცილებლად ჩამეძინებოდა, და მერე ექსპრონტად ”სე” წაუჩურჩულებდა:  და შენ დაგეძინა ხალიჩაზე, და გამშვენებს სათვალე, მე აქ ვზივარ და ბეჭედს დავცქერი ჩემს თითებზე.

(შემდეგი ნაწილი როგორც გნებავთ ისე წაიკითხეთ)

არადა იდეაში გამხურებლები ცოტა ენერგიულები უნდა იყვნენ ხოლმე, მაგრამ ნუ რასვიზამთ.  ბოლოს როგორც იქნა ”სემ” მადლობა გადაიხადა, ხალხმა ტაში დაუკრა, ხისა და მარმარილოს ეფექტის მიმცემი სტიკერებ მიკრული დეესპეს მაგიდა კი ოკინაველმა ყმაწვილებმა დაიკავეს.

მთელი კვირა გადაბმულად ვმუშაობდი და ყველაფრის ნაკლებობას განვიცდიდი: მუსიკის, მეგობრების, დალევის, დასვენების, გართობის … და პლუს ამ ყველაფერს საშინელი დილა და კონცერტის საშინელი პირველი ნაწილი. გიგის და დათოს დანახვაზე შვებას გრძნობ, აი ეხლა დაუკრავენ და ყველა პრობლემა წარსულს ჩაბარდება. მაგრამ ! მაგრამ ! მიუხედავად იმისა რომ ოკინავა ასეთი კარგი და პერსპექტიული დუოა და ჩამს ლასთეფემზე 21 ადგილას იმყოფებიან 1500 არტისტიდან , ფლეიერშიც რიფითზე მაქვს ხშირად, პურ-პურის ლაივი ნამდვილი კრახი იყო. და საერთოდ მთელი კონცერტი, ჯერ სესილიმ დაგვაზომბა ხალხი და მერე ოკინავამ დაგვიკაწრა ნერვები.

მშურს იმათი ვინც ამ კონცერტზე წამოსვლა გადაიფიქრა.

მოკლედ, მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფის დრამერი ჯგუფ პორნო პოეზიაში უკრავს,  სოლო და რიტმ გიტარისტები ჯგუფ Sour Skin-ში, აღმოჩნდა, რომ ჯგუფი მაინც ცოცხალია და უფრო მეტიც, ახალი სიმღერებიც კი აქვს.

თანაც  მომეჩვენა, რომ ზაფხულმა და დასვენებამ  ჯგუფზე დადებითად იმოქმედა და ცოტა  უფრო კარგი  შემოეწერათ.

მოკლედ, ექსკლუზიურად  ”მუზამეზე”.
The Georgians – Fade Away by The Georgians

ზურა და გიორგი მშობლიურ ინგლისურ ენაზე მღერიან დაგვეხმარეთ, კარგი ბიჭები ვართო და ის-ის არის კეთილგანწყობილი ხდები და გინდა რომ ყველაფერს მოუსმინო, რასაც დაუკრავენ და მერე დაიჯერო რომ ნამდვილად კარგი ბიჭები არიან, უცბად ახსენდებათ რომ ქართველები არიან და  გადასახადების გაუქმებას, უფასო ბედნიერებას და ა.შ. “პრელესტებს” გვთავაზობენ. მერე ისევ მღერიან და ასე.

მოკლედ, გადასარევი ამბავია.

ის სიმღერა არჩევნების დროს ჩაიწერა და აბსოლუტურად ადეკვატური იყო. მას შემდეგ ბევრი დრო არ  გასულა, მაგრამ, იმდენი კი გავიდა, რომ Mutual  Friends-ი თითქმის დაიშალა და მისმა  წევრებმა სულ სხვა პროექტებზე დაიწყეს  მუშაობა.

“ზურგი” ზურას პროექტია, უფრო სწორად ზურას და გიორგი მარის  პროექტი. ამბობენ, გიორგი მარი ძალიან მაგარი გიტარისტია, ასეთივე songwriter-ი და მისი სახელი ბავშვმაც კი იცისო.   რატომ არ ეცოდინება,  ”STR!NG”-იდან დაწყებული, ბაკურ  ბურდულთან, რობი კუხიანიძესთან,   სალომე კორკოტაშვილთან და კიდევ სხვა მრავალთან ერთად უკრავდა. ახლა ჰააგაშია და იქიდან წერს ზურასთან ერთად იმ მუსიკას, რასაც  ”ზურგი” ქვია.

ზურა  თბილისშია და ამბობს, რომ:  “თავიდან  ვითომ ერთი ჩანაწერი გვინდოდა გაგვეკეთებინა. მერე შევყევით და შევყევით.  რასაკვირველია, უკეთესი იქნება, რომ ჩამოვიდეს, მაგრამ ასეც მშვენივრად ვმუშაობთ. თუმცა ორივეს  live-ის მუღამი გვაქვს.”

“ზურგის”  ლაივის  ”მუღამი”  მეც მაქვს, კაცმა რომ თქვას.

ნუ, მარტო “ზურგის” არა, ზოგადად ბევრი კარგი ქართული ჯგუფის კარგი ლაივის.

https://www.reverbnation.com/zurgi